ruud kuipers fotografie

 

Inspiratietekstje voor opleiding Product Design van de Hogeschool van Amsterdam

Thema: Gravitatie

Titel: Permanent instortingsgevaar als constructief principe

 

Het maakt de Inuit helemaal niet uit of een foto op zijn kop hangt of niet, zo las ik in Morf nummer negen, 2008. Begrijpen zij dan niets van fotografie en gaat het hen alleen om de kleurtjes? Nee hoor, hun visuele systeem is in een bepaalde richting gewoon verder ontwikkeld dan dat van de westerse mens. Als zij in een kring het familiealbum bekijken kan iedereen het even goed zien. Ze zijn ook meesters in het denken in drie dimensies, las ik. Zo blijken zij bijvoorbeeld erg goed te zijn in het doorgronden van ingewikkelde mechanismen. Dat blijkt ook uit hun tijdelijke onderkomens. Want, hoe bouw je nu eigenlijk een iglo? 

Een Iglo is een verzameling sneeuwblokken die in een spiraalvormige file staan te wachten om te vallen. En deze file is, net zoals als wel bij veel andere files het geval schijnt te zijn, het gevolg van het "ik wil het eerst principe". (Dit principe zie je ook bij de uitgang als je heel hard "BRAND!!" roept.) Doordat elk sneeuwblok naar beneden wil vallen komen ze steeds meer klem te zitten. Zo ontstaat er een stevige holle prop in de vorm van een koepel. Eigenlijk is het een gebouw dat zijn stevigheid ontleent aan zijn voortdurende neiging tot instorten. De Inuit gebruikten dit belangrijke architectonische principe al voordat het Pantheon er was. Een perfecte constructie zonder krukken en constructiebalken. En, bouwen ze hun iglo’s op basis van het instortingsgevaar, ze houden ook nog eens de kou buiten door te bouwen met sneeuw en ijs. Rare jongens, die Inuit.



Ruud Kuipe
rs